İlkay Akkaya - Yitip
Giden Yoldaş senin bir
gülüşün Bir dostun yarısı Sarılmıyorsa artık
Sen artık kendin değilsin
Vur öfkeni
dostuna Yansın dağlarca göllerce Dökülmeyen göz yaşımda
Boğulsun deryalarca Yitip giden devrimler
gibi Dost sesin dost gülüşleri Şimdi çölde bir damla
su Sen artık kendin değilsin
Öfken çağresizliktir
bilirim Çaresizliğine ölürüm Sesinde açan
bulutlara İnan her şeyimi veririm
Sanma ki bir
yitiktir Hüzünlere sarılmam Sanma ki gülüm bu hüzün
Öldüğümde bitecektir
Bir gün mavi bulutlara
Biner sonsuza giderim Dost sesini bulana
dek Karanlığa gülümserim