|
küçük papatyanın göz yaşı |
|
|
 |
 |
Okunma |
|
204 |
küçük bir bahçede küçük bir papatya varmış,bir de bahçıvan…bahçıvan her
gün papatyayı sevip koklarmış su içirirmiş.ona sürekli çok güzel
olduğunu söylermiş.bir gün bir genç adam koparmaya çalışmış
papatyayı,papatya çok korkmuş,tam o sırada bahçıvan genç adamın zalim
ellerinden kurtarmış papatyayı…
papatya aşık olmuş bahçıvana,o geldiğinde dimdik durmaya başlamış,daha
da güzelleşmiş papatya.ama bahçıvan,bir gün eline tırmığı alıp tüm
otları koparmış toprağın altını üstüne getirmiş papatyaya tesadüfen bir
şey olmamış.korkudan boynu bükülmüş papatyanın,hiçbir anlam verememiş
bahçıvanın yaptıklarına.bahçıvan renk renk güller ekmiş oraya onları
sevmeye onlarla ilgilenmeye başlamış. günlerce uğramamış papatyanın
yanına,papatya hep beklemiş üzüntüden yaprakları kurumaya başlamış,bir
gün bahçıvan güllerle konuşmaya başlamış “canlarım benim ne de
güzelsiniz,sizi yetiştirip satacağım,bahçem güzel görünecek herkes
buraya gelip benden gül almak isteyecek o zaman çok para
kazanacağım,daha büyük bir bahçe alıp sizlerden daha çok
yetiştireceğim.renk renk çeşit çeşit.halbuki o papatya
öylemiydi,kupkuru bir ot gibiydi büyüyüp çoğalmadı bile.boşuna uğraştım
onunla günlerce” papatya duymuş bunları,ve ağlamaya başlamış,gözünden
akan yaşlar güllerin kuruyup bir anda ölmesine sebep olmuş.ölen
güllerin arasından papatyalar büyümüş tüm bahçe papatyalarla
dolmuş,irili ufaklı bir sürü papatya sarmış etrafı.bahçıvan sabah
uyandığında bahçeye çıkmış ve gözlerine inanamamış,”nasıl olur böyle
bir şey” diye merak etmiş.gözleri kamaşmış bahçıvanın tüm bahçesine
bahar gelmiş.bembeyaz olmuş etraf. Papatyaların güzelliğini gören
herkes o bahçeyi ziyaret etmeden geçmemiş.sevgi bahçesi koymuşlar o
bahçenin adını.ülkenin dört bir yanından ziyarete gelmişler.dünyanın en
güzel papatyaları orda yetişmiş sadece.binlerce aşık o bahçede
sevdiğine aşkını ilan etmiş.orada başlayan aşklar hiç bitmemiş.sonsuza
dek sürmüş…
küçük papatya aşık olduğu adama o bahçeyi hediye edip ölmüş, papatyanın
gözyaşları bahçıvanın çok uzun yıllar mutluluğu olmuş.hayali
gerçekleşmiş bahçıvanın çok paralar kazanmış zengin olmuş.herkes onu
tanımış.ama bahçıvanın hayalini,renk renk çeşit çeşit güller
değil,”kupkuru bir ot” dediği küçük bir papatya gerçekleştirmiş.
o bahçıvana ne mi olmuş?; bahçıvan yine bir hata yapmış ama bu
seferkinin dönüşü olmamış.zengin oldu diye tüm papatyaları toprağından
söküp büyük bir bahçeye taşınmaya karar vermiş.papatyaların hiç biri
yeni bahçelerinde yaşayamamışlar hepsi teker teker ölmüş.bir tane bile
papatyayı yaşatamamış bahçıvan.çünkü keramet ne bahçede ne de bahçıvan
daymış.keramet küçük papatyanın sevgiyle akan gözyaşlarındaymış,
papatyanın gözyaşları yıllarca o bahçeyi güzelleştirmiş.ama bahçıvan ne
yazık ki bunu anlayamamış.bahçıvanın hiçbir şeyi kalmamış hayatta
herkes onu terk etmiş.
bir gün eski küçük bahçesinin önünden geçiyorken,aklına yıllar önce ki
o küçük papatya gelmiş.bahçenin yeni sahibinden izin alıp küçük
papatyanın olduğu yere koşmuş bakmış kupkuru bir topraktan başka bir
şey bulamamış…bu sefer küçük papatya da ona yardımcı olamamış…
papatya iki şans vermiş bahçıvana biri hayattayken varlığıyla ikincisi
de ölürken bahçeye akıttığı gözyaşlarıyla. ikisini de değerlendirememiş
bahçıvan.
papatya yaşasaydı bir şans daha verir miydi sizce? ...
|
Yorumlar |
|
|
