İleri teknoloji ölçümlerin kullanıldığı yeni araştırmaya göre, yunuslar hızı hızla yön değiştirme güçlerinden kaynaklanıyor.
Amerikan Fizik Derneği konferansında sunulan araştırmada,
araştırmacı Tim Wei, 70 yıllık çözülmesi çok zor olan sorunun
sonuçlandığını belirterek, "İlk olarak, bulmacanın çözüldüğünü
düşünüyorum. Yunuslar, Gray ve diğer insanların hayal ettiğinden çok
daha güçlüler " dedi.
1936 yılında İngiliz zoolog James Gray, şüpheci bir şekilde
yunusların saniyede 9 metre hızla yüzdüklerini gözlemlemişti.
Yunusların gerekli gücün onda birini üretebileceğini tahmin etmişti ve
yunusların cildindeki bir şeyin su altındaki sürtünme gücünü
artırdığını ve yüksek hıza ulaşabildiklerini tasarlamıştı.
Birçok biyolog Gray'in çelişkisini uzun süre reddetmesine rağmen,
yunus vuruşunun gücünü belirlemek için çalışma yapmadı. Güçlü yüzücüler
olan yunusları gözlemlemek için, araştırmacılar Amerikan donanmasından
emekli olmuş Primo ve Puka isimli 2 yunusu incelediler. Araştırmacılar,
suyun hareketini görünmez yapan küçük köpüklerle dolu özel tasarlanmış
bir tank kullandılar. Tank yunusların hızlarını videoya almak için çok
küçük olduğu için sudaki kuyruk performansları da videoya kaydedildi.
İtme kuvveti yunusların ağırlığına ve kuyrukları tarafından yaratılan
ölçümlere göre hesaplandı.
Köpüklerin hamlesini izlemek için yazılım kullanan araştırmacılar,
hızın derecesini yunusların kuyruğunun ürettiği güce (yaklaşık ortalama
100 kg) çevirmek için havacılık ve uzay araştırmalarındaki enerji ölçüm
kavramlarını kullandılar. Bu miktardaki itme kuvvetinin ortalama
düzeydeki olimpiyat yüzücüsünden yaklaşık 6 kat daha fazla olduğunu
buldular. hatta yunuslar yüzme fenomeni Michael Phelps'ten 3 kattan
daha hızlı yüzebiliyorlar. Benzer kas hacmi olmadan yüzücünün
kıyafetleri bile Phelps'e avantaj sağlayamaz.
Biyoloji Profesörü Frank Fish, bunun bir çelişki olmadığını
belirteret, "Yunusların bunu yapmak için her zaman kasları vardı. Gray
yanılmıştı" dedi. 02